کارت‌های حافظه UFS جایگزین microSDها می‎‌شوند

دوران کارت‎های حافظه‎ی UFS (حافظه‎ی ذخیره‎سازی فلش جهانی) به نظر می‎رسد شروع شده باشد، کارت‎هایی که نوید سرعت بیشتر در بحث حافظه را می‎دهند تا بتوانند پا به پای تلفن‎های هوشمندی حرکت کنند که روز به روز سریع‎تر می‎شوند. شرکت سامسونگ اخیرا جزئیاتی در رابطه با اولین کارت‎های حافظه‎ی UFS خود منتشر کرده و به اندازه‎ی کافی تولیدکنندگان دیگری هم خواهند بود که در طول سال بعدی یا سال‎های بعدی کارت‎های خاص خود را بر اساس استاندارد توسعه‎ی کارت حافظه‎ی ذخیره‎سازی فلش جهانی 1.0 JEDEC بسازند.

در واقع در گذشته چیزهای زیادی در رابطه با کارت حافظه‎ی UFS شنیده‎ایم، به عنوان مثال این فناوری نیز به دنبال این است که جایگزین ماژول‎های حافظه‎ی eMMC استفاده شده در حافظه‎ی ذخیره‎سازی اصلی درون گوشی‎های هوشمند، کروم‎بوک‎ها و نوت‎بوک‎های با قیمت پایین شود. سامسونگ در واقع از گوشی‎های گلکسی اس 6 و اس 6 اج به بعد در پرچم‎دارهای خود از حافظه‎ی اصلی UFS استفاده کرده است. ما برای شما لیستی از مزایا و معایبی که می‎توانید از کارت‎های حافظه USB در طول سال‎های آتی انتظار داشته باشید را آماده کرده‎ایم.

حافظه‎ی خارجی بسیار سریع‎تر

سرعت‎ خواندن و نوشتن بیشتر مزیت اصلی این کارت حافظه‎ها است که تا به الان نشان داده شده و در این رابطه به تنهایی UFS به نسبت کارت‎های فعلی microSD یک گام به جلو به شمار می‎رود. کارت حافظه‎ی UFS سامسونگ سرعت خواندنی برابر با 530 مگابیت در ثانیه دارد که به نسبت سرعت نظری 156 مگابیت در ثانیه ارائه شده توسط سریع‎ترین کارت‎های حافظه‎ی microSD کلاس UHS-II به مراتب بیشتر است، گرچه این کارت‎ها تکیه به استفاده از پین‎های اتوبوسی فوق‎العاده سرعت بالا دارند که در بعضی از دستگاه‎های قدیمی‎تر دیده نمی‎شود.

بایستی اشاره داشت که کارت حافظه‎ی UHS-II هم‎چنین یک حالت نیمه دوتایی (half duplex) ارائه می‎دهد که اوج سرعت خواندن آن به حداکثر 312 مگابیت در ثانیه افزایش پیدا می‎کند. گرچه این حالت تنها به ارسال داده‎ها در یک زمان در یک جهت (خواندن یا نوشتن) و نه هر دو، اجازه می‎دهد، برخلاف حالت تمام دوتایی. از آن‎جایی‎که کارت‎های UFS می‎توانند با استفاده از حالت تمام دوتایی به سرعت‎های بالاتری دست پیدا کنند، در واقع با یک مقایسه‎ی نظیر به نظیر روبرو نیستیم و از الان به بعد تنها به سرعت‎های تمام دوتایی اشاره می‎کنیم.

در رابطه با اعداد، کارت‎های حافظه‎ی UFS سرعت خواندنی برابر با 530 مگابیت درثانیه و نوشتن 170 مگابیت در ثانیه دارد. در حالی‎که کارت‎های حافظه‎ی microSD کلاس UHS-II حداکثر سرعت خواندن و نوشتنی به ترتیب برابر با 156 مگابیت در ثانیه و 90 مگابیت در ثانیه دارند و کارت‎های کلاس UHS-I اندکی با داشتن سرعت خواندن و نوشتنی به ترتیب برابر با 104 مگابیت در ثانیه و 60 مگابیت در ثانیه آهسته‎تر هستند.

اعداد مربوط به IOPS (عملکردهای ورودی و خروجی در هر ثانیه)، که سامسونگ در طول معرفی محصول خود بسیار بر روی آن‎ها مانور داد، به منظور قضاوت در رابطه با عملکرد کارت‎ حافظه‎ی فلش مفید نیستند چون دوران آن‎ها به عصر هارد درایو‎های مکانیکی بر‎ می‎گردد و بنابراین ما توجه‎ی زیادی به آن‎ها نخواهیم کرد. البته، به این اوج اعداد مربوط به سرعت نوشتن و خواندن نیز باید با کمی دیده‎ی شک هم نگریست، چون مواردی نظیر داده‎ها و تاخیر در مورد کنترلر حافظه‎ی ذخیره‎سازی نیز دیده می‎شوند که در عملکرد نهایی حافظه دخیل هستند. نیازی نیست که به سرعت‎های نوشتن و خواندن تصادفی اشاره کنیم که آهسته‎تر خواهند بود و عملکرد نهایی تا حدی آسیب می‎بیند چون کارت‎های حافظه پر می‎شوند.

حتی با این وجود، کافی است بگوییم که UFS پیشرفت‎های قابل توجهی در بحث عملکرد برای ما به ارمغان می‎آورند، به خصوص در بخش خواندن داده‎ها. کارت‎های حافظه‎ی microSD معمولی با قیمت پایین حالا به نسبت قابلیت‎های برتری که می‎توانند داشته باشند نیز بسیار آهسته‎تر هستند. کارت حافظه‎ی microSD معمولی کلاس 10 تنها سرعت نوشتن حداقل 10 مگابیت در ثانیه را نوید می‎دهد. تنها مدل‎های برند V90 گرانقیمت هستند که قول سرعت نوشتن 90 مگابیت در ثانیه را می‎دهند و حتی این سرعت‎ها تنها برای کارت‎های جدید و خالی صدق پیدا خواهد کرد. در بدترین حالت، به این معنا است که UFS بایستی به نسبت سریع‎ترین کارت‎های حافظه‎ی امروزی microSD در بحث سرعت خواندن دو تا 5 برابر سریع‎تر و در سرعت نوشتن داده‎ها 2 تا 3 برابر سریع‎تر باشد.

قبول داریم، کارت‎های حافظه‎ی قابل قبول microSD امروزی به هنگام ضبط ویدئوهایی با رزولوشن 1080p یا انتقال تصاویر 16 مگاپیکسلی با فرمت JPEG درون دستگاه‎تان با مشکل برخورد نمی‎کنند. ولی، حرکت به سمت محتوای دارای رزولوشن 4K، رزولوشن حتی بالاتر و عکاسی با فرمت RAW و بازی‎های با کیفیت بالاتر به معنی نیاز به سرعت‎های حافظه‎ی سریعتر در گوشی‎های هوشمند است. زمان‎های مربوط به بافرکردن ویدئو کاهش پیدا خواهد کرد، تصاویر بندانگشتی فورا ظاهر خواهند شد و دانلودها سریعتر خواهد بود، ولی شاید مهمترین مزیت در بحث ذخیره‎سازی داده‎ها خواهد بود.

اگر گوشی دارید که امکان گرفتن تصاویر با فرمت RAW را دارد، یقینا متوجه شده‎اید که ذخیره‎سازی یک تصویر فشرده‎نشده با فرمت RAW به نسبت تبدیل و ذخیره‎سازی آن به یک فایل JPEG به مراتب کوچکتر بیشتر طول می‎کشد. به سادگی دلیل آن این است که فایل‎های RAW حجیم به آهستگی بر روی microSD ذخیره می‎شوند. به طریق مشابه، ضبط ویدئوهای 4K یا ویدئوهای اسلوموشن نیاز به سرعت حافظه‎ی بیشتری دارند تا مانع افت فریم و لکنت در فیلم شود.

عمر باتری بهتر

معمولا، عملکرد بالا به بهای خالی کردن عمر باتری تمام می‎شود. گرچه استفاده از UFS همچنین به معنای نیاز به توان کمتر به نسبت کارت‎های حافظه‎ی microSD سرعت بالا است. سریع‎ترین کارت‎های حافظه‎ی microSD می‎توانند 2.88 وات توان برای خواندن و نوشتن و 0.72 وات در حالت انتظار مصرف ‎کنند. مشخصات کارت‎های حافظه UFS اشاره به این دارد که این کارت‎ها حداکثر از هر 3.3 ولت حداکثر 300 میلی‎آمپر مصرف خواهند کرد که روی هم رفته مصرف توان حداکثر 1.54 وات خواهد بود. این مقدار تقریبا نصف توان مورد نیاز توسط کارت‎های حافظه‎ی microSD رده بالا است و سرعت‎های بالای انتقال نیز به این معنا است که کارت‎های حافظه‎ی UFS می‎توانند زودتر به حالت خواب یا انتظار فرو روند.

استفاده از UFS هم‎چنین به معنای تقریبا مصرف توان نزدیک به صفر در حالت انتظار است، همراه با چندین حالت اختیاری برای حالت‎های خواب، هایبرنات، انتقال سریع و آهسته‎ی داده‎ها. برای عکاسی و ضبط فیلم، معنای این حرف قادر به گرفتن تعداد بیشتری از تصاویر، و ضبط طولانی‎تر فیلم و مدت زمان بازپخش بیشتر فیلم قبل از اتمام عمر باتری شما است.

ذخیره‎سازی یکپارچه اپلیکیشن پرتابل

علاوه بر ویژگی‎های ذخیره‎سازی مولتی‎مدیا با رزولوشن بالا، حرکت به سمت کارت‎های UFS هم برای حافظه‎ی داخلی و خارجی می‎تواند اثرات مثبتی برای اپلیکیشن‎ها داشته باشد. طیف وسیعی از اپلیکیشن‎ها، از جمله آن‎هایی که توان بالایی دارند را می‎توان بر روی کارت‎های حافظه‎ی خارجی نصب کرد.

یکی از دلایلی که سازندگان نرم‎افزارها نسبت به اجازه دادن به تمامی اپلیکیشن‎ها برای نصب بر روی کارت‎های microSD بی‎میلی از خود نشان می‎دهند به علت سرعت‎های بسیار آهسته‎تر انتقال داده‎ها است که عملکرد اپلیکیشن را مختل می‎کند. گرچه، کارت‎های حافظه‎ی UFS این مشکل را به واسطه‎ی بالا بردن سرعت حافظه‎ی خارجی فراتر از قابلیت‎های حافظه‎ی داخلی eMMC امروزی کاهش می‎دهند. به دست آوردن این سرعت‎ها با انتقال تمام دوتایی هم‎چنین مزیت فراوانی برای اپلیکیشن‎ها خواهد داشت چون داده‎ها را هم می‎توان در آن واحد نوشت و هم خواند، در نتیجه اندازه‎‎ی صف داده‎ها کاهش پیدا خواهد کرد و عملکرد حافظه‎ی اپلیکیشن بهبود می‎یابد. UFS مزایای دیگری نیز دارد، از جمله وقفه‎ی کمتر، در حالت انتظار (صف) عمیق و دسترسی تصادفی بهتر به منظور همگام شدن با گوشی‎های هوشمند امروزی که پردازنده‎های سنگین چند هسته‎‎ای و چند رشته‎ای دارند.

در آینده اپلیکیشن‎ها و حتی بازی‎ها به خوبی از حافظه‎ی خارجی اجرا می‎شوند و این اجازه را به سیستم‎عامل خواهند داد که کنترل بیشتری در بحث گزینه‎های مربوط به حافظه در اختیار مصرف‎کننده قرار دهد. نیاز به مصرف توان کمتر UFS هم‎چنین باعث می‎شود که بیرون کشیدن داده‎ها از اپلیکیشن‎ها به صورت مداوم به نسبت استاندارد قدیمی‎تر microSD ایده‎آل تر باشد. با وجود تمامی این صحبت‎ها، تمامی این قابلیت‎های گفته شده در رابطه با استاندارد حافظه‎ی UFS به کارت‎های UFS راه نخواهند یافت. استاندارد کارت UFS ضرورتا یک نسخه‎ی سبک از UFS غیرقابل برداشتن و تعویض داخل دستگاه‎ها (نه از نوع خارجی) است، ولی باز هم به نسبت گزینه‎های فعلی microSD که محدود هستند به مراتب می‎تواند بهتر باشد.

تا زمانی که در رابطه با این موضوع صحبت می‎کنیم، باید گفت که یکی از جالبترین ویژگی‎های UFS توسعه‎ی یکپارچه‎ی حافظه است. ضرورتا، این قابلیت باعث می‎شود حافظه‎ی UFS با سرعت بالایی در اختیار حافظه‎ی اصلی دستگاه و رم درون دستگاه قرار گیرد، در نتیجه به بخش نرم‎افزاری اجازه می‎دهد از آن به عنوان یک حافظه‎ی موقتی اضافه استفاده کند. گرچه، بایستی اشاره داشت که حتی UFS به نسبت سرعت‎ پین‎های اتوبوسی معمولی آهسته‎تر است و قرار نیست سرعت گوشی شما را بالا ببرد. در عوض این قابلیت به نحوی طراحی شده است تا دسترسی به استخرهای حافظه‎ی بزرگتری را اگر نیاز باشد فراهم کند. مشخص نیست که این قابلیت چه زمانی بر روی سیستم‎عامل اندروید و یا حافظه‎ی خارجی UFS پشتیبانی خواهد شد یا نه ولی یک چشم‎انداز بسیار نویدبخش به شمار می‎رود.

بارزترین جنبه‎ی منفی UFS را می‎توان عدم پشتیبانی از پیکربندی پین‎های مشابهی با کارت‎های فعلی microSD دانست، چون گوشی‎های هوشمند امروزی قادر به استفاده از این سرعت‎های سریع‎تر انتقال داده‎ها نخواهند بود. سامسونگ کاملا در طول معرفی گوشی‎های هوشمند پرچم‎دار خود از روی عمد به پشتیبانی از کارت حافظه‎ی UFS اشاره نکرد، چون بعید است که این شرکت قصد لحاظ کردن این فناوری را در دسته‎ی بعدی گوشی‎های هوشمند خود داشته باشد.

گرچه سامسونگ این تغییر را در حافظه‎ی داخلی لحاظ کرده و به همین زودی‎ها دیگر تولیدکنندگان گوشی‎های هوشمند نیز به پشتیبانی از کارت‎های UFS رو خواهند آورد. شاید یک نسل دیگر از گوشی‎های هوشمند باید سپری شود تا شاهد پشتیبانی از کارت UFS باشیم. احتمالا، این قضیه تا زمانی رخ نخواهد داد که در دوربین‎های رده بالا و تجهیزات ویدوئی از این کارت‎ها استفاده شود، بنابراین باید در این خصوص تا نیمه‎ی دوم سال 2017 میلادی با اوایل سال 2018 صبر کرد.