بزرگترین کهکشان رادیویی جهان با فاصله 3 میلیارد سال نوری از زمین کشف شد

کهکشان رادیویی کشف شده توسط ستاره شناسان حدود ۱۶ میلیون سال نوری در فضا ادامه داشته و تقریبا ۱۰۰ برابر از کهکشان ما بزرگتر است. به گزارش سرویس اخبار فناوری و تکنولوژی تکنا، کهکشان جدید تازه کشف شده به نام آلسونئوس (Alcyoneus) بر اساس اساطیر یونانی نامگذاری شده است و فاصله آن تا زمین نیز […]

کهکشان رادیویی کشف شده توسط ستاره شناسان حدود ۱۶ میلیون سال نوری در فضا ادامه داشته و تقریبا ۱۰۰ برابر از کهکشان ما بزرگتر است.

به گزارش سرویس اخبار فناوری و تکنولوژی تکنا، کهکشان جدید تازه کشف شده به نام آلسونئوس (Alcyoneus) بر اساس اساطیر یونانی نامگذاری شده است و فاصله آن تا زمین نیز حدود سه میلیارد سال نوری برآورد می‌شود. این کهکشان رادیویی عظیم در خود چندین سیاهچاله های کلان جرم را جای داده است.

تبلیغات :

Neuralink Marketcap

 هسته کهکشان نیز شامل یک سیاهچاله عظیم است که در اثر سقوط ماده در آن انتشار انرژی در دو سمت مرکز کهکشان همانند دو جت رادیویی خواهد بود. کشف این کهکشان نیز با استفاده از داده های تلسکوپ آرایه کم فرکانس مستقر در اروپا انجام شد. این پژوهشگران در این داده‌ها متوجه دو جریان عظیم پلاسمایی شدند که مرکز آن از سیاه چاله های کلان جرم عادی در مرکز کهکشان بوده است. طول این دو جریان حدود ۱۶ میلیون سال نوری در فضا و حدود صد برابر راه شیری بوده است.

در این کهکشان تازه کشف شده جت های رادیویی دو طرف موادی را به داخل فضا منتشر می کنند. که به نظر می رسد مواد تشکیل دهنده ستاره ها باشد. این مواد پس از حرکت با سرعت نور در اثر افزایش دما در پلاسما حل شده و به شکل یک نور رادیویی درخشنده در می آید. پیش از این جریان های رادیویی این کهکشان بسیار کمرنگ بودند به همین دلیل ستاره‌شناسان نمی توانستند آن را کشف کنند. امّا در پردازش مجدد تصاویر الگوهای جدیدی شناسایی شد که طی آن آلسونئوس با ساختار عظیم خود قابل مشاهده بود.

با وجود جت های رادیویی در تمامی کهکشان ها هنوز پژوهشگران به اندازه بزرگ آلسونئوس پی نبردند. در ابتدا عظمت این کهکشان به سیاه چاله های عظیم و مقدار زیاد غبار ستاره ای نسبت داده می شد. اما این ویژگی در تمامی کهکشان های رادیویی وجود داشته و عادی محسوب می شود. محققان امیدوارند با کشف آلسونئوس به درک جدیدی از ساختار جهان یا همان تار و پود کیهانی دست پیدا کنند. چیزی که دانشمندان از آن به عنوان وصل کننده کهکشان ها به یکدیگر یاد می کنند. این شبکه پیچیده شامل کهکشان های خوشه ای به صورت رشته ای است که با وجود فضاهای خالی عظیم به هم متصل هستند.